Ata o ano que vén!

Feliz Nadal para todos e que o ano que vén estea cheo de cousas que aprender!!!

IMAXES DE MIQUE MORIUCHI

Festival de Nadal

O pasado martes 22 celebramos a chegada do Nadal cun precioso festival no que deixamos o mellor de cada un de nós... Houbo un montón de actuacións, entrega de premios do II Concurso de Postais de Nadal organizado pola ANPA e logo un pinchiño, no que grazas a esas colaboradoras nais puidemos tomar tortilliña e empanada. Hummm, que rico!!!

E aquí tedes a nosa actuación!!!

E estas son as actuacións dos nosos compañeiros e compañeiras de ciclo.

Todos uns artistas!!!

O Apalpador

Que todavía non te enteraches de quen é o Apalpador?

Aínda estás a tempo de mergullarte no noso blogue do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística e enterarte de todo, antes de que se presente na túa casa esta noitiña para apalparte a barriguiña.

Visita http://endlpazos.blogspot.com/



IMAXE DE LEANDRO LAMAS

Xogos de Nadal

Grazas aos outros blogues do cole podemos xogar a estes xogos tan divertidos... Sodes incansables, "compis".

Via: http://medrandoxuntos.blogspot.com da profe Ana.

E via: http://cincoanosemais.blogspot.com da profe Ángeles.

Visita do Carteiro Real

Onte recibimos unha visita moi especial no cole. Viu o Carteiro das Súas Maxestades os Reis Magos para recoller as nosas cartas, preparadas con moita ilusión con axuda das profes, e facerllelas chegar antes da Noite de Reis.
Abriunas unha por unha e leu detidamente as nosas peticións. Acordábase de nós do ano pasado e preguntounos se nos portáramos ben durante todo este ano, porque xa sabemos todos que os Reis Magos só lles traen os regalos que piden aos nenos e nenas que foron bos.
Ademáis a súa paxe agasallounos cuns caramelos riquísimos, e tan grandes que case case non nos cabían na boca!!!

Mirando as estrelas

Hoxe foi un día moi loooongooo... Fomos a mirar as estrelas á Aula ambiental de RECICLATERRA. Cando chegamos, aínda non estaba moi escuro, pero pouco a pouco foi caendo a noite...

Puidemos ver os cráteres que ten a lúa, os seus mares... Unha pena que hoxe non estivera chea, pero aínda así, grazas ao telescopio puidémola ver tan grande, tan grande que parecía que podíamos collela!!! Logo, miramos a Marte, de cor vermello e que é visible a simple vista.



E esperando a que saísen máis estrelas, ensináronnos nunha pantalla cómo se ve o ceo de inverno grazas ao programa Stellarium, que podedes descargar e instalar no voso ordenador premendo sobre a imaxe. Unha vez instalado o programa, poderedes ver imaxes coma éstas:

Recoñecimos a CASIOPEA, a CEFEO, a PERSEO e a ANDRÓMEDA, e por suposto ao cabalo alado de PEGASO. E tamén vimos ás dúas osas: a OSA MAIOR e a OSA MENOR. Ademáis, presentáronnos a ORIÓN e a SIRIUS, que é a estrela máis brilante do firmamento, e despois puidémolas ver a simple vista. Foi estupendo!!!

E aquí vos deixo as fotos:

Pintando un ceo de estrelas

Conseguir que a nosa clase tivese un ceo estrelado foi toda unha aventura... Un día a nosa profe Rosa apareceu cunha "máquina misteriosa" que non sabíamos para que podería servir... Ela dixo que nos axudaría a pintar as estrelas no teito da nosa aula, pero claro... non víamos por onde se lle botaba a pintura a aquilo. E resultou que esta máquina misteriosa chamábase retroproxector e serviunos para proxectar as estrelas no teito... A profe Rosa, subida a unha escaleira colocou unhas chinchetas no teito para saber onde tíñamos que poñer as estrelas.

Agora viña o traballo máis duro: baixar as planchas do teito unha por unha para poder pintar as estrelas... Logo, facerlle as liñas para que quedasen unidas as estrelas de cada constelación... e por último, volvelas a subir...

Ufff! Cánto traballo!!!

Pero e que ademáis as estrelas que pintamos no teito da nosa clase non son unhas calquera. Non, non!!! A nosa profe contounos unha historia fantástica duns seres máxicos que disque son da Mitoloxía Grega. Falounos de CEFEO e CASIOPEA, que eran os pais de ANDRÓMEDA, que foi liberada por PERSEO, quen tiña un cabalo alado chamado PEGASO... Falounos tamén de Poseidón, o rei do mar, e de Medusa, que tiña o pelo de serpes e que se a mirabas quedabas de pedra!!!

Tamén falounos dos signos do zodiaco, que son as estrelas que estaban no ceo o día que nacimos e nos nosos aniversarios, porque as estrelas veñen e van e non están sempre no mesmo sitio do ceo...

E tamén ensinounos que no ceo había dúas OSAS... unha máis grande, a OSA MAIOR, e outra máis pequena, a OSA MENOR, e que a pequena tiña o rabiño para arriba porque estaba moi contenta de estar ao carón da súa nai.

Xa vedes que podemos aprender calquera cousa, tan só tedes que achegárnosla!!!

Visita ao Belén da Orden Terceira

Hoxe fomos ver o Belén da Orden Terceira. Encantounos... estivemos super atentos a todos os movementos de estas preciosas figuriñas feitas con tanto mimo polo artesán Alfredo Martín. A nosa Chispa deixóunos un montón de información sobre este artista ferrolán no noso blogue da Biblioteca.

"Algo de máxico ten esta representación na que os seus habitantes, unhas figuras de apenas 10 cm de altura, son capaces de desempeñar labores realmente. O pintor molla a brocha e pinta de verdade, o carpinteiro crava unha punta á vista do público, outro, serra unha
tabla ata partila, mentras os leñadores logran con gran pericia derrubar unha vella árbore, os vendimadores pisan a uva ata obter o seu zume, os albaneis cargan un cubo, ízanno e finalmente descárgano... En total unhas douscentas figuras de movemento, pequenos seres animados dotados dun alento vital que
sorpende pola súa perfección."

Vía: http://belenferrol.blogspot.es/

E aquí tedes as fotos:

A que sabe a lúa

Todo empezou grazas ao conto de Kalandraka, A que sabe a lúa. E agora, cando xa empezamos a preparar o Festival de Nadal, déixovos este vídeo para recordar.

Xogando coas expresións faciais

Lúa chea de decembro

Grazas á miña gran amiga Silvia, galega adoptiva e italiana de acollemento, podemos saber que é o que nos contan os debuxos de PlayHouse Disney Italia.

Quen sabe por que, quen sabe por que, quen sabe, quen sabe por que
Quen sabe por que a lúa algunhas veces é redonda e chea,
Ás veces é vermella ou amarela e está no ceo como unha pelota
outras veces botas unha ollada e ves so un cuarteirón
Outras veces blanca, parece a tona que fai mamá.
Aposto que a cambian. Aposto que hai un anxo que a papa toda como se fora froita
e cando a acaba as estrelas fanlle a onda. Despois cámbiana e hai unha lúa nova.

Quen sabe por que, quen sabe por que, quen sabe, quen sabe por que
Quen sabe por que a lúa báñase casi sempre sobre o mar
e se se sumerxe nel, non é quen de se afundir
A veces a lúa está negra, e non se ve de ningunha maneira
e antes de que volva a ser chea pasará todo un mes, quen sabe por que.
Aposto que a cambian. Aposto que hai un anxo que a papa toda como se fora froita
e cando a acaba as estrelas fanlle a onda. Despois cámbiana e hai unha lúa nova.

Quen sabe por que, quen sabe por que, quen sabe, quen sabe por que.
Quen sabe por que a lúa se agocha cando amence
Quizáis o sol non a prende, por ser tan prepotente.
Pola noite, por fortuna, sae fora da súa casa
e para vela de novo volverse chea basta con facer unha fila.
Aposto que a cambian. Aposto que hai un anxo que a papa amodiño,
un anxo ou unha gaivota, e ata que non a rematan quédase alí arriba.
Despois a sustitúen. Aceptas a aposta?
Quen sabe por que, quen sabe por que, quen sabe, quen sabe por que.

Mil grazas Silvia, espero que Lucrezia xogue en pequesPazos cando creza!